Zoeken in Amsterdamse Bos
Pad tot huidige pagina

Weblog boswachter Pieter Rust - Pieter Rust

Weblog boswachter Pieter Rust - Pieter Rust

Dit weblog wordt geschreven door boswachter Pieter Rust. Hij vertelt tweewekelijks wat hij meemaakt in het Amsterdamse Bos.

Excursie met boswachter Pieter Rust

Je kunt op zijn ervaringen reageren via de knop, 'reageer' onder ieder bericht. Reacties worden een paar keer per week verwerkt. Dit betekent dat het even kan duren voor jouw reactie zichtbaar is.

Kijk hier voor meer informatie over de Boswachterij in het Amsterdamse Bos.

Boswachter voor de klas
12 december 2017 om 09:04
Pieter Rust
thumb_boswachterindeklas07

In de Boswinkel werkt momenteel stagiair Marko die een mooi project aan het ontwikkelen is; Boswachter voor de klas. Dit wordt ontwikkeld om het Bos en dus de natuur bekender bij scholen en bij de kinderen te maken.


Afgelopen donderdag hadden we de pilot op de St. Jozefschool te Amstelveen. Marko heeft in overleg met de school een mooie presentatie voor groep 5 en 6 gemaakt over de kringloop in de natuur, met als extra uitgelicht onderwerp de uilen die leven in Amsterdamse Bos.

Dood en leven

Aldus op pad, gewapend met opgezette dieren, tekeningen en allerlei spullen naar de school met Marko en Miriam, de begeleider van Marko.

Ik begon met een algemeen onderwerp van wat een boswachter nou eigenlijk doet. Verbazend hoe goed kinderen dat eigenlijk weten! Daarna wat gerichter op de presentatie ingegaan en verteld hoe de uilen leven, waar ze leven, welke soorten we hier hebben en wat ze eten. Daarmee natuurlijk de kringloop van prooi en prooidier behandeld.

Uitpluizen

Daarna kregen de kinderen pincetten, vergrootglazen, handschoenen en... enkele braakballen! Deze gingen de kinderen onder begeleiding van ons drieën uitpluizen.

We kijken alle drie terug op een geslaagde pilot. In januari gaan we nog naar een andere school en hopelijk gaat dit fenomeen doorwerken bij de andere scholen. Ook de kinderen vonden het erg geslaagd. Bij de nabespreking kregen we van één van de kinderen zelfs  de vraag of we niet elke donderdagmiddag konden komen.

Opmerkelijk
8 november 2017 om 09:03
Pieter Rust
Varkens

Tijdens excursies wordt me vaak gevraagd hoe je boswachter wordt. Kort gezegd door de opleiding Bos en Natuurbeheer te doen of het geluk hebben dat je het wereldje in “rolt”.

Dat laatste is mij overkomen en daar vertel ik graag iets meer over. Van kinds af aan en totdat ik op de leeftijd kwam dat beroepskeuze aan de orde kwam wilde ik twee dingen worden;  boer of boswachter. En geen van beide zou ooit lukken. In de familie is geen boerenbedrijf, een boerendochter met een enorme schuld werd me afgeraden en de opleiding tot boswachter zat toen voor mij aan de andere kant van het land.

Pathologie

Op aanraden van mijn neef Gerard ben ik uiteindelijk in de gezondheidszorg gaan werken. Via ziekenverzorger naar de opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige. Daarna begon het “inrollen” in andere beroepen waarbij de zorg rondom stoffelijk overschotten centraal stond. Zes jaar uitvaartverzorging, daarna enkele jaren als anatomisch preparateur bij het anatomisch laboratorium van de universiteit van Leiden en uiteindelijk als forensisch onderzoeker op de afdeling Pathologie van het NFI.

Dromen

Al met al heel boeiende beroepen. Met sommige collega’s uit die tijd heb ik nog steeds contact. Collega Job van het anatomisch lab is zelfs een zeer, zeer goede vriend geworden. In de tijd van de psychiatrie had ik al eens gesolliciteerd bij het bos. Ik werkte toen op een afdeling waarvan een collega de vrouw van één de boswachters was. Zij vertelde dat men hier een boswachter zocht. Ik had het sollicitatiegesprek nog in de barakken, die stonden bij wat nu de Uitkijk is. Ik werd toen niet aangenomen en mijn weg vervolgde zich richting het heden. In de tijd bij het NFI raakte ik toch weer in contact met het Bos, kennelijk op het juiste moment,  want inmiddels ben ik alweer bijna acht jaar boswachter.

En zo werd een droom uit m’n jeugd op een opmerkelijke manier toch werkelijkheid. Twee dromen eigenlijk, want inmiddels lopen er op m’n boerderijtje zeven paarden, wat kippen en twee blije ...

Eerste dag
29 september 2017 om 12:38
Pieter Rust
Olie

Zo, daar zijn we weer! Vakantie voorbij en vandaag weer begonnen in het bos. Nee, ben niet op reis geweest maar lekker thuis op de veluwe gebleven.

Het was wel weer eventjes een kwestie van de boel herpakken. Je moet weer van alles meenemen, van je lunch tot sleutels en vooral het goede humeur niet vergeten.

Koffie

Zal ik eerst de hond uitlaten of eerst een kop koffie? Ook voor de oude diensthond is het wel weer wennen, dus eerst maar uitlaten en een ronde te voet. Dat bleek wel een aardig idee want het wandelen in een schemerig, mistig en ontwakend bos deed mijn batterij wel goed. En als je weer terug bent op het beheerkantoor natuurlijk de onvermijdelijke stroom emails verwerken...

Zo glad als olie

Daarna het bos in. Kijken hoe het bos er bij ligt en of iedereen zich inmiddels aan de regels van het Bos houdt. Dat laatste is helaas nog niet het geval; zojuist kreeg ik de melding dat er acht vaten olie gedumpt zijn ter hoogte van de camping.

En ter attentie voor degene die onlangs nog reageerde op de blog Posten; het is dus niet zo dat de camping een toewijzing is om olie te dumpen. Het kan maar duidelijk zijn...

Landloperij
1 augustus 2017 om 08:18
Pieter Rust
roemenen3

Ik kwam van de week in een boekje over markante lui de term landlopers tegen. Wat een mooi woord! Officieel betekent het dakloos rondzwerven. Valt een dag of wat struinen daar ook onder?

Dan ben ook ik schuldig. Moest direct denken aan mijn zwerftochten dwars door de Veluwe, nog voor ik er woonde. Een paar dagen over bos en hei. In de nacht wat dommelen tegen een boom. Met een brood, een pot pindakaas en een fles water in de rugzak maar kijken waar ik uitkwam.

Poldermodel

Deed ik vroeger als kind eigenlijk al. Ik hielp bij wat boeren maar als m'n pet niet lekker zat trok ik de polders in. Fiets tegen het hek en dwars door de polders. Nesten zoeken en op de rug naar de wolken kijken.

Vreemdelingenpolitie

Hier in het Bos hebben we toch ook geregeld landlopers. Een tijd terug zat in het noordelijk deel een man uit Slovenië. Verward prevelde hij vaak "I know it is not allowed but I'm still looking voor options. Zijn verwardheid nam gedurende de tijd toe en uiteindelijk was hij zo woest dat we hem met wapenstok en pepperspray op afstand moesten houden. Door de vreemdelingenpolitie is hij uiteindelijk op het vliegtuig gezet.

Struinen

En dan nog meneer Rabinowitz. Dat is niet zijn echte naam volgens zijn paspoort. Maar hij zegt zo te heten. Veel kan hij ons niet vertellen want de hele wereld zit achter hem aan. Ook hij struint door het bos maar houdt zich keurig aan de paden. In de zomer kletsen we zo nu en dan wat. In de winter zijn we wat alerter op hem.

Landlopers, stropers en veldwachters. Die vervlogen tijden zijn er dus gewoon nog. Alleen zijn nu de foto's in kleur.

Posten
14 juli 2017 om 09:50
Pieter Rust
postenjpg

Een paar dagen terug zat ik na een avondexcursie nog wat te denken. Thuis lokte ook wel aardig maar nog even in het nachtelijke bos zitten met een mok koffie ook.

Het sprong me in de gedachten dat ik al weer zeven jaar boswachter ben in het Amsterdamse Bos. En zeven jaar bij één werkgever is voor mij best wel lang. Met grote regelmaat raast er storm door het hoofd en ga ik weer ergens anders heen. Gewoon wat met de wind mee. Maar kennelijk is er iets in het Amsterdamse Bos wat me doet blijven.

Te gek

Boswachter zijn is natuurlijk een te gekke baan. Ook met nadelen, maar over het algemeen genomen is het natuurlijk top. Mensen noemen het bos wel eens een gouden kooi, maar ik ga echt geen 200 km per dag woon/werkverkeer aan als het werk niet leuk is! Voornaamste reden is het team waar ik in werk, de diversiteit en levendigheid van het bos.

Posten

Toen ik zo aan die mok koffie zat begon er een bosuil te krijsen. Die deed me denken aan het posten wat we tot nu toe gedaan hebben. We vermoedden een keer illegale visstroperij. Visstropers zijn vaak vroeg in de morgen op pad. Samen toen met Olav om drie uur in de nacht in een bosperceel gaan zitten op de plek waar we dachten dat er fuiken waren uitgezet. Zowel de vissers als wij vingen niks, maar toch.. Of ten tijde van de sneeuwklokjesroof...

Misselijk

We hadden toen een rooster gemaakt wie met wie en wanneer zou posten. Olav en ik weer samen. Tegen 23:00 uur reden we het bos in en verstopten de dienstauto onder een flinke taxusboom. Camouflagenet erover heen en afwachten. Ramen open of we iets zouden horen. We hebben ons misselijk gegeten aan pinda's, chocolade, koffie en mandarijnen met krentenbollen. Je fluistert wat, je dommelt wat en het is ook best spannend. Tegen twee uur in de nacht weer naar kantoor. Maar ook toen niets gevangen. De daders zijn de volgende avond wel op heterdaad betrapt en aangehouden.

Naakt

En wat te denken van de potloodventer ter hoogte van de Zonneweide. Na de melding in haast naar de ...

Tegenstelling
31 mei 2017 om 09:39
Pieter Rust
Zwaan

In de natuur zijn tal van tegenstellingen te zien en te ervaren. Sommigen zijn volstrekt logisch en trekken aan ons voorbij zonder dat we er misschien erg in hebben. Sommigen willen we misschien niet zien en weer andere tegenstellingen voltrekken zich meer verborgen.

Nu in deze tijd van het jaar is groei, bloei en afsterven goed te zien. Denk aan alle veldbloemen die nu opkomen. Tegelijkertijd zijn de bruine velden van stervend speenkruid en daslook (veroorzaker van de uienlucht in het bos!)  zichtbaar en maken ze plaats voor heksenkruid en geel nagelkruid.

Meldingen

Verder heb je natuurlijk drukte en verstilling in het bos, het ritme van dag en nacht en het spel van licht en schaduw. Soms komen er bij de boswachterij meldingen binnen die op een zonovergoten dag een schaduw werpen.

Dood

Zoals op de foto te zien is. Een dode zwaan, gestorven op de grens van land en water. Volgens de melder heeft een hond de zwaan uit het water geplukt en vervolgens dood gebeten. Toen wij ter plaatse kwamen stond er nog slechts een bedroefde vrouw die zich thuis voorgenomen had het zwanenkoppel met hun jongen te gaan fotograferen.

Niet mis

Enkele wetenswaardigheden over de zwaan, en hopelijk leest de eigenaar van de hond dit: Het is de grootste watervogel van het land, met maar liefst een spanwijdte van 2,40 meter. Zwanen beschermen terecht hun territorium. Het wijfje zit bijna 40 dagen op enkele eieren en de jongen blijven een jaar bij hun ouders en beschermen, bij onraad soms wat defensief, hun kroost.

Bovendien zijn volwassen zwanen partner voor het leven…

De dooier van de dageraad
5 mei 2017 om 11:40
Pieter Rust
thumb_bmp

Een tijdje terug schreef ik over de inventarisatie van de broedvogels in het Amsterdamse Bos. De boswachterij doet dit gedurende het broedseizoen in een aantal gebieden in het Bos. Soms met vrijwilligers, soms alleen.

Zo ook van de week toen ik een telling zou doen. Als om 04:15 de wekker gaat vraag ik me wel eens af waar ik aan begonnen ben. Maar als ik samen met het eerste licht aankom in het bos is het altijd weer de moeite waard.

Allerlei pluimage

Aangekomen op het beheerkantoor is het als eerste een druk op de knop waarop staat Zwarte Koffie, dan de sleutel van de dienstauto pakken en op weg. Tijdens het lopen is het een kwestie van goed luisteren, soms de verrekijker ter hand nemen en de gegevens invoeren middels een app. Alle vogels die zich laten horen, of bepaald gedrag

Niet zo warm

En eerlijk gezegd; van zanglijsters, merels en koolmezen wordt ik niet zo warm meer. Ondanks het feit dat ze een waardevolle functie en hun leventje hier hebben. Maar als je dan op een dode boom in alle ochtendkalmte van het bos ineens een bosuil ziet zitten, die al knipogend in het zonlicht zich zit te warmen, of de havik weer op zijn nest ziet zitten, of een ijsvogel voorbij ziet schieten ben je echt vergeten dat je zo vroeg er uit bent gegaan.

De foto is een toevallig samenspel van vroeg daglicht, zonnestralen en een bewogen telefoon...

Hemels
31 maart 2017 om 10:45
Pieter Rust
thumb_heaven

Gisteravond hoorde ik tijdens een lezing een paar leuke dingen. Het betrof onder andere een gedicht over de hemel. Niet zo zeer de hemel boven ons, maar dat we allemaal een stukje hemel in ons hebben, iets universeels (uit de ruimte dus). Sterrenstof en zo.

En dat de hemel overal is. In ons als mens, maar ook in de natuur. In de vogels, de zoogdieren, insecten. In de trand van alles is één, één is alles. Het gedicht sprak ook over de mol. Als het bovenstaande inderdaad zo is kan de mol zich diep onder de grond ook hemels voelen. Maar tot zo ver de filosofie...

Melding

Vanmorgen vroeg in alle realiteit op weg naar een melding; een bezoekster belde de boswachterij om te vertellen dat aan de overzijde van het kunstwerk Blauwe Zee een auto op het gras stond en er een vuur gestookt werd. Toen ik daar aankwam zag ik inderdaad een auto staan met Engels kenteken en enkele mensen zittend rondom een kampvuur.

Do we get a ticket for it?

Uiteraard sprak ik de mensen aan en vertelde hen dat ze op een paar punten toch wel aardig in overtreding waren. De reactie van de Engelsman: Oh shit, we didn't know. Good heavens.
Toch weer die hemel.

Antivries
18 januari 2017 om 09:23
Pieter Rust
ijs

Nou, vandaag is het zo ver; de marathon op natuurijs. Het halve land in rep en roer, er is zelfs sprake van schaatskoorts. Maar in hoeverre kunnen we nou wel spreken van natuurijs?

Natuurlijk gebeurt de bevriezing op natuurlijke wijze maar het 's nachts met giertanken water sproeien op asfalt doet bij mij wel wat afbreuk aan het begrip natuurijs. Natuurijs lijkt mij het ijs op sloten in polders.

IJS IN HET BOS

Doet me wel denken aan de winters die ik als boswachter hier heb meegemaakt. Zes jaar terug de massale vissterfte door de combi van dik ijs en daarboven op een dikke laag sneeuw. Het schaatsen op krakerig ijs op de bosbaan. De man die er voor mijn ogen doorheen zakte en met ambulance richting VU ging. Of die twee jongens die in een badkuip de heuvel af wilden glijden.

DICHTE SPEELVIJVER

Wat te denken van wandelaars die te voet de bevroren Speelvijver overstaken. Terwijl er vanaf de kant toch erg veel slechte plekken ijs te zien waren. Ik hield het hart vast; honden die de gevaren natuurlijk niet zien en overal heen stuiven. Zelfs een gezin met kinderwagen en al stak de vijver over. Nu kun je wel zeggen dat krakend ijs niet breekt, maar toch...

KLAAR

Of er dit jaar een rondje Bosbaan geschaatst kan worden? Ik weet het natuurlijk net zo min als u. We zouden natuurlijk wat geasfalteerde paden onder kunnen sproeien. Kunnen we schaatsen tussen de Boswinkel en de Geitenboerderij.

Wedden dat we dan het eerste bos zijn in het land die een marathon op ijs claimen kan?

Kat en muis
20 december 2016 om 20:48
Pieter Rust
thumb_img_0687

Toegegeven, ik ga niet snel over tot het geven van een bekeuring. Veel liever kweek ik begrip en probeer uit te leggen waarom bepaalde dingen niet mogen. Ook als dat meerdere keren per dag dezelfde gedraging betreft.

Maar soms ben ik niet die vriendelijke en begripvolle boswachter. Afgelopen weekend bijvoorbeeld maakten Annemiek en ik een ronde door het bos en reden we op de Koenenkade, nabij Meerzicht. Bij het hek bij de ingang van de Oeverlanden zagen we in de verte een vrouw ons tegemoet komen lopen. In haar hand zo'n stok waarmee je ballen kunt weggooien. Nou nemen de meeste mensen nemen dat ding niet mee als mode accessoire en ja hoor, even later kwam de bijbehorende hond de hoek om.

Oeps

Even tussendoor, voordat we weer zo'n hetze krijgen toen ik schreef over de Zonneweide; honden zijn wat mij betreft welkom, hun baasjes ook, maar wel volgens de regels van het Bos. Toen de vrouw onze auto zag draaide ze zich om en liep haastig van ons weg. We gingen er van uit dat ze naar de andere ingang van het wandelpad liep, dus auto keren en rustig die kant op. Vanaf de Koenenkade zagen we echter dat ze alweer omgedraaid was. Ook wij draaiden maar weer. Ik wilde nu wel graag weten met wie we te maken hadden. Bovendien lijkt me verdwalen op een wandelpad met twee ingangen en geen zijpaden lastig.

Wat doet ze nou?

Weer aangekomen bij het punt waar we de vrouw zagen bleek dat ze wéér was omgedraaid. Ze had natuurlijk in de gaten dat we haar in de smiezen hadden. Op zich werd het zo best een lollig spelletje, maar om hier nou nog veel langer mee bezig te gaan...Annemiek en ik spraken af dat Annemiek te voet het pad in zou lopen, en ik met de auto naar de andere ingang zou rijden.

Kat en muis

Daar de auto het pad niet in kan heb ik even gewacht tot ik de vrouw aan zag komen lopen. Vervolgens haar verteld dat dit gebied verboden is voor honden en dat ze voor deze gedraging een proces verbaal krijgt. Ze was uiterst verontwaardigd en vond het maar belachelijk dat we haar op ...

Voor de dag
16 november 2016 om 10:21
Pieter Rust
dingen

De zin “voor de dag, met Beitske de Jong” alleen al klinkt me als muziek in de oren. Het is het begin van het jonge radioprogramma op radio 4, tussen 05:00 en 07:00. Een geweldig programma met fijne muziek en lieve stemmen, leuke persoonlijke belevenissen tussendoor en op dinsdag even na zessen de mijmerrubriek.

Het zorgt voor stemmig nadenken. Kalme muziek in de vroege ochtend is als een balans die al bijna in evenwicht is. Gedurende de dag is die balans nog wel eens in de war maar het je realiseren van waar je nu in het heden bent, wat je tot nu toe gedaan hebt, kan zo af en toe geen kwaad. In eerdere blogs heb ik al eerder geschreven over dit soort mijmeringen. Brengt me bij de blog op zich; ik denk er wel eens aan om te stoppen en het stokje van het schrijven van blogs over te dragen. Dat komt door een soort stilstand, een blokkade of struikelblok. Nog niet zo gek lang geleden zijn een aantal blogs niet door de keuringsdienst van waren gekomen.

Positief

Laten we dat niet groter maken als het is maar dat ontneemt me wel iets van mijn creativiteit en spontaniteit. Dus die balans is wel wat in de war. Maar een verstoorde balans heeft ook weer iets heel positiefs. De uitdaging zit hem in het weer in balans krijgen.

Gedoe

Is de natuur eigenlijk wel eens uit balans? Ik denk dat daar wel wat handen voor omhoog zullen gaan. Aardbevingen, vervuiling, tsunami’s, vulkanen en bosbranden zijn aan de orde van alle dag. Wij als soort behoren immers ook tot de natuur. Onze evolutie, uitvindingen en ons gedoe gaan hand in hand. Misschien is het beter om te starten vanuit de gedachte dat de mens uit balans is? En dat kun je niet massaal oplossen door je op te werpen als president. Het lijkt me veel meer een individueel proces. Het goede in de mens zal toch wel een keer doorschemeren naar degene naast je?

Amsterdamse Bos

Om het wat dichter bij huis te zoeken; is het Amsterdamse Bos in balans? We zullen zien. Het nieuwe beleidsplan voor de komende vier jaar ...

Invasie
30 oktober 2016 om 20:51
Pieter Rust
Lievelord

Afgelopen zaterdag was ik met Olav in de Boswinkel om daar wat spullen te halen voor de Nacht van de Nacht die 's avonds zou plaatsvinden. Wat wederom een groot succes was, maar daar gaat het nu niet om.

Vlak voor we in onze auto wilde stappen werd ik aangesproken door een bezoeker die me vroeg hoe het kwam dat er momenteel zo veel lieveheersbeestjes rondvlogen. Hij vertelde dat hij en zijn vrouw, terwijl ze op een bankje zaten, in geen tijd (in no time voor de hipsters) onder de vriendelijke diertjes zaten.

Dat zou ik niet weten

Ik kon het verschijnsel niet verklaren maar gelukkig Olav wel: het zijn allemaal veelkleurige Aziatische lieveheersbeestjes en dit soort invasies komen ieder jaar voor in gebieden waar veel tuinbouw wordt bedreven.

Predatoren

En zo vriendelijk zijn ze niet. De diertjes worden in de kassen ingezet tegen de bladluizen. Ook in kassen wordt wel eens gelucht en op het moment dat de daken opengaan vliegen de lieveheersbeestjes weg, op zoek naar een geschikte plek om te overwinteren. En heel blij keek Olav er niet bij want vanwege de agressieve predatie vormen ze een bedreiging voor onze inheemse soorten. Larven, rupsen en vlindereitjes knagen ze fijntjes op.

Ik ga Helga van Leur bellen of er al een flinke vorstperiode gaat komen.

Krakers
1 oktober 2016 om 09:52
Pieter Rust
Wespen

Gisteren werd ik gebeld door onze eigen Artist in Recidence, Julia(zie elders op onze thuispagina). Zij zit zo nu en dan in de vogelkijkhut aan de noordkant van het bos om te schilderen en te tekenen. Ze heeft echter last van krakers in haar hut.

Nee, de hut is niet toegankelijk voor bezoekers. Vroeger gingen we er nog wel eens heen met een excursie maar de laatste jaren was de hut wat ingedommeld. Voor Julia is ie echter weer wat opgeknapt en zo wordt er weer op een leuke manier gebruik van gemaakt.

Best fors

Maar het telefoontje van Julia ging over ongenode gasten die bezit hebben genomen van de hut. Geen krakers in de zin van menselijk geboefte, maar wespen. De diertjes hebben een reusachtig nest gemaakt zoals te zien is op de foto.

Gif

Vroeger deed de boswachterij zelf aan de nestbestrijding van wespen. Met wat gif was het snel voor elkaar, maar in de huidige tijd mag dit niet meer. Terecht natuurlijk, want je moet er niet aan denken dat een kind of andere bezoeker op een onbewaakt ogenblik in aanraking komt met het gif of de narrige wespen die wat pissig zijn vanwege de nestverstoring.

GGD

Nu is dit de taak van de GGD van de gemeente Amsterdam. We gaan ze bellen en ik hoop dat we het nest, of een deel er van kunnen bewaren om te laten zien in de Boswinkel en tijdens onze excursies.

Zomerse dag
24 augustus 2016 om 08:52
Pieter Rust
boot

Gisteren stond in het teken van warmte, zon, wat toezicht op het water en aparte conversaties.

Na de bespreking over de afgelopen evenementen richting het Klein Kinderbad gereden alwaar kapotte drankflessen zouden liggen. Dat zou de tweede keer zijn deze week en natuurlijk niet lekker als je daar met je kinderen komt. Het glas was toen ik aan kwam gelukkig al opgeruimd.

Stoor ik?

Kort daarna een auto geparkeerd aangetroffen midden op het ruiterpad op de heuvel. Vlakbij was een dame aan het werk om een kunstwerk op te tuigen. Het viel nog niet mee om te achterhalen van wie deze auto was; "goedemorgen mevrouw, is dit uw auto? Nee (stilte). Weet u dan misschien van wie die wel is? Ja (stilte). Wilt u mij dan vertellen van wie? Ja hoor (stilte)". En ik dacht; wel verdraaid mens, als je me nou niet verteld van wie die kar is heb ik nog een ongezouten mening over kunst voor je! Ik vroeg haar; "u weet het wel spannend te maken, en van wie is de auto dan? En uiteindelijk wees zij me op een dame halverwege de heuvel die eveneens met, ik vermoed, kunst bezig was. Uiteindelijk is de auto van het ruiterpad verwijderd. Ik had achteraf natuurlijk open vragen moeten stellen. Dom...

Zo stoned als wat

Zo rond twaalven reed ik ter hoogte van de camping waar ik werd tegengehouden door een jongeman. Alles wees er op dat het hier een toerist betrof. In zijn ogen kijkend kon ik niet anders concluderen dat er de nodige verdovende middelen in zaten. Hij vroeg; "hello sir, can you tell me te way to Detroit? Yes, I can. It is a long walk, it's better to go to the airport and buy a ticket. Zijn antwoord is onvergetelijk: Thank you sir, you are the most beautiful policewoman I have ever seen.

Ach, een compliment krijgen is altijd fijn.

Mag ik u voorstellen?
11 augustus 2016 om 08:13
Pieter Rust
thumb_image

De boswachterij is met zeven man (en vrouw) zeven dagen in de week aanwezig. Overdag, 's avonds en soms in de nachtelijke uren. Sinds kort heeft de boswachterij officieel versterking van collega Joke.

Joke is jarenlang werkzaam geweest in het team Handhaving van de gemeente Amstelveen. Door verschillende oorzaken werd het werken in Amstelveen steeds vervelender en werd er voor Joke, door de organisatie van het Amsterdamse Bos, een detacheringsplek bij de boswachterij gevonden.

Onzeker

Maar een detacheringsplek is natuurlijk gebonden aan een bepaalde tijdspanne en voor Joke en de Boswachterij is het best onzeker geweest hoe nu verder te gaan, als de periode van detacheren zou aflopen. Maar hier kwam het sociale en maatschappelijk gerichte oog van de gemeente Amsterdam om de hoek kijken. Je zet toch niet iemand na zoveel ellende en die bijna 25 jaar trouwe dienst bewezen heeft op straat?

Minder blij

En zo werd er met de gemeente Amstelveen een uitzonderlijke constructie bedacht waardoor Joke als handhaver bij de Boswachterij werkzaam kan blijven, waar wij enorm blij mee zijn! U bent er als bezoeker van het Amsterdamse Bos misschien minder blij mee, maar dat ligt dan echt aan uw eigen gedrag!

Wat gaaf!
16 juli 2016 om 07:54
Pieter Rust
Bostheater

Valt het u ook zo op? Dat heel veel mensen als ze een vraag gaan beantwoorden beginnen met "nou ja"? Bijna net zo irritant als de vele malen dat het woordje eigenlijk in één zin geprakt wordt. Nou ja, het zal wel aan mij liggen...

Als boswachter kom je in het Amsterdamse Bos overal. Van de kleinste paadjes tot plekken waar geen paden lopen. Met de boot, auto, fiets of per been hebben we die 1000 hectare aardig in de smiezen. Maar toch denk ik zo af en toe; goh, hier zou ik eigenlijk vaker heen moeten.

Leuke mensen

Dat had ik dus gisteren bij het Bostheater. Ik was er van de week al eerder om er de bomen te inspecteren, op nesten van de eikenprocessierups en dacht toen al; waarom kom ik hier niet vaker? Ik sprak er enkele mensen die er werken en het is ontzettend gaaf te zien hoe ze met enorme bevlogenheid en ervaring elk jaar iets fantastisch in elkaar weten te zetten.

Genieten

En gisteravond was ik bij het optreden van de Common Linnets, op tijd (nogmaals dank Gwen!). Het was een leuk en goed optreden, maar ik heb ook zeer regelmatig gekeken naar het publiek. Hoe men genoot van de muziek maar ook zeer zeker van de entourage, het eten en de gezellige sfeer. Mooi man! En dat hebben we gewoon hier in het bos!

Kijk snel op www.bostheater.nl

Midzomernachtwandeling
27 juni 2016 om 08:28
Pieter Rust
licht

Vorige woensdagavond was er de midzomeravondwandeling. Een flinke wandeling met als eindpunt de schemering.

Om 20:30 uur vertrokken we vanaf ons beheerkantoor aan de Nieuwe Meerlaan. Tijdens de wandeling stond ik enkele malen stil om iets te vertellen over het bos.

Wat is dat?

Nabij de Geitenboerderij stonden we even stil om wat te luisteren naar de verschillende vogels die daar te horen waren, zoals zanglijster, roodborst en het gekras van een narrige gaai. Verderop kwam de inrichting en het beheer van het bos ter sprake.

Goddelijk

Maar het draaide natuurlijk om de langste dag. In een bos zijn voorbeelden te over om te laten zien hoe belangrijk het licht is, wat dat doet met flora en fauna. En ik benoemde het toch wel wonderlijke van de zonsopkomst, elke dag weer.

Sfeervol

Ineens gaf iemand in de groep aan hierin de hand van God te zien, dat alles echt geschapen is. Een bijzondere kijk op het geheel en ook best knap om zo'n persoonlijk standpunt in een groep neer te leggen. Maar het mooie was dat ook anderen van de groep hun persoonlijke visie vertelden. En zo filosofeerden we er een tijdje op los. Dit gaf een bijzondere sfeer aan het in avondlicht gestoken bos!

Ik kijk dan ook terug op een bijzondere excursie. En aan de deelnemers: nogmaals mijn dank!

Nieuwigheden
11 juni 2016 om 12:03
Pieter Rust
Foto

Nou, het zal niet heel veel mensen zijn ontgaan; de nieuwe borden bij de ingangen en daarmee de verduidelijking van de regelgeving.

En op zich vielen de reacties van bezoekers mee. Uiteraard viel het niet bij eenieder in goede en vruchtbare aarde. Er zijn wat klachten binnengekomen maar als je het aantal daarvan afzet tegen al de bezoekers die naar het Bos komen denk ik dat we er goed aan hebben gedaan.

Flauw

Maar dan is er nog de kleine en grote speelweide. De gemeente Amstelveen schrijft in hun regelgeving voor dat velden als deze het gehele jaar verboden voor honden zijn. Met juiste argumentatie als beperken van overlast, hygiëne op zowel het grasveld als rondom het zwemwater en veiligheid. We hebben wat infoborden geplaatst met uitleg hierover, maar helaas werden die al snel, en we hebben een vermoeden door wie, verwijderd danwel vernield.

Wees gerust

De organisatie van het Amsterdamse Bos vindt een afsluiting voor honden gedurende het hele jaar wat te gortig en beperkt dit, als tegemoetkoming naar de bezoekers, tot en met het zomerseizoen. De officiële verbodsborden voor de weides duurden wat bestellen betreft wat langer dan we hadden gehoopt, maar ze zijn binnen. Op zeer korte termijn worden ze geplaatst, voorzien van beveiligde bouten en verzonken, het is helaas nodig, in snelbeton.

Gesnapt?

Een beetje boswachter is in het bezit van wildcamera's, ook wel cameravallen genoemd. Misschien hangen we er wel een paar op. Eens kijken wie nou de borden vernield...

Overdreven?
28 mei 2016 om 08:06
Pieter Rust
thumb_image

Van de week reed ik in de dienstauto over de Bosrandweg op weg naar een melding. Een auto van de politie kwam in tegengestelde richting en zoals we altijd doen groette ik hen.

Plots twee blauwe zwaailampen achter me en het stopteken. Kennelijk waren ze gedraaid en deed ik iets verkeerd. Dat laatste was niet zo; ze vroegen of ik mee kon het bos in op zoek naar iemand met een drone.

Mag dat niet?

Van de politie begreep ik dat zij de melding van Schiphol gekregen hadden. In de buurt van het sportpark en de heuvel zou een drone vliegen. Deze zou daadwerkelijk het vliegverkeer hinderen. Eveneens was de Buitenbeveiliging van Schiphol ook met twee voertuigen in het bos aan het zoeken.

Verboden vlieggebied

We hebben een dik half uur gezocht naar zowel de drone als de persoon die dat ding zou sturen maar niet deze werd niet aangetroffen. Voor degene die het vliegen met een drone overwegen; het Amsterdamse Bos valt binnen de No Fly Zone. Waarom dat op zijn Engels moet weet ik niet, maar in elk geval riskeer je een flinke boete van Schiphol en in beslagname van de drone.

Op onze internetpagina staat meer informatie.

Hoofdpijn?
27 april 2016 om 09:43
Pieter Rust
thumb_hoefblad

Heb je de afgebeelde bloem wel eens aandachtig bekeken? Niet, dan mis je wat. Terwijl er in het bos ontzettend veel staan.

Afgebeeld is de bloem van het groot hoefblad. Die komt vroeg in het voorjaar opzetten. Langs slootkanten en bermen.

Blad

Groot hoefblad dankt zijn naam aan het ietwat hoefvormig blad, maar is ook wat onlogisch. In sommige boeken over de Nederlandse Flora staat dat het ook de verbastering zou kunnen zijn van het woord hoedblad.

Koppijn

Er zitten aardig wat stoffen in de plantdelen die gebruikt kunnen worden bij genezing. Sommige van de stoffen zouden vochtafdrijvend zijnen zou helpen bij zweren. Vroeger heerste er pest en werd deze plant gebruikt voor de bestrijding van de bijkomende zweren. Vandaar dat de volksbenaming ook wel pestwortel is.

Bij migraine een thee drinken van een stuk blad, de bloedvaten in het brein verwijden zich wat de pijn zou wegnemen.

Maar kijk eerst maar naar de prachtige bloem.