Zoeken in Amsterdamse Bos
Pad tot huidige pagina

Weblog boswachter Pieter Rust - Bijdragen juli 2017

Weblog boswachter Pieter Rust - Bijdragen juli 2017

Dit weblog wordt geschreven door boswachter Pieter Rust. Hij vertelt tweewekelijks wat hij meemaakt in het Amsterdamse Bos.

Excursie met boswachter Pieter Rust

Je kunt op zijn ervaringen reageren via de knop, 'reageer' onder ieder bericht. Reacties worden een paar keer per week verwerkt. Dit betekent dat het even kan duren voor jouw reactie zichtbaar is.

Kijk hier voor meer informatie over de Boswachterij in het Amsterdamse Bos.

Posten
14 juli 2017 om 09:50
Pieter Rust
postenjpg

Een paar dagen terug zat ik na een avondexcursie nog wat te denken. Thuis lokte ook wel aardig maar nog even in het nachtelijke bos zitten met een mok koffie ook.

Het sprong me in de gedachten dat ik al weer zeven jaar boswachter ben in het Amsterdamse Bos. En zeven jaar bij één werkgever is voor mij best wel lang. Met grote regelmaat raast er storm door het hoofd en ga ik weer ergens anders heen. Gewoon wat met de wind mee. Maar kennelijk is er iets in het Amsterdamse Bos wat me doet blijven.

Te gek

Boswachter zijn is natuurlijk een te gekke baan. Ook met nadelen, maar over het algemeen genomen is het natuurlijk top. Mensen noemen het bos wel eens een gouden kooi, maar ik ga echt geen 200 km per dag woon/werkverkeer aan als het werk niet leuk is! Voornaamste reden is het team waar ik in werk, de diversiteit en levendigheid van het bos.

Posten

Toen ik zo aan die mok koffie zat begon er een bosuil te krijsen. Die deed me denken aan het posten wat we tot nu toe gedaan hebben. We vermoedden een keer illegale visstroperij. Visstropers zijn vaak vroeg in de morgen op pad. Samen toen met Olav om drie uur in de nacht in een bosperceel gaan zitten op de plek waar we dachten dat er fuiken waren uitgezet. Zowel de vissers als wij vingen niks, maar toch.. Of ten tijde van de sneeuwklokjesroof...

Misselijk

We hadden toen een rooster gemaakt wie met wie en wanneer zou posten. Olav en ik weer samen. Tegen 23:00 uur reden we het bos in en verstopten de dienstauto onder een flinke taxusboom. Camouflagenet erover heen en afwachten. Ramen open of we iets zouden horen. We hebben ons misselijk gegeten aan pinda's, chocolade, koffie en mandarijnen met krentenbollen. Je fluistert wat, je dommelt wat en het is ook best spannend. Tegen twee uur in de nacht weer naar kantoor. Maar ook toen niets gevangen. De daders zijn de volgende avond wel op heterdaad betrapt en aangehouden.

Naakt

En wat te denken van de potloodventer ter hoogte van de Zonneweide. Na de melding in haast naar de ...