Boswachtersweblog Amsterdamse Bos - Boswachtersweblog

Boswachtersweblog Amsterdamse Bos - Boswachtersweblog

In dit weblog vertellen onze boswachters over hun belevenissen in het Bos en interessante wetenswaardigheden.

Boswachterij Amsterdamse Bos, foto: Jeroen Hogenboom

Je kunt op reageren via de knop, 'reageer' onder ieder bericht. Reacties worden een paar keer per week verwerkt. Dit betekent dat het even kan duren voor jouw reactie zichtbaar is.

Kijk hier voor meer informatie over de Boswachterij in het Amsterdamse Bos.

Nieuwe boswachter
31 januari 2019 om 11:52
Boswachtersweblog
Onze nieuwe boswachter Claudia Plaisier.
In juni 2018 besloot ik een carrièreswitch te maken. Na 15 jaar bij de politie gewerkt te hebben was het welletjes, ik wilde iets anders. Alle kommer en kwel had ik wel gezien en een hoop boeven waren inmiddels gevangen.

Een collega attendeerde mij op een vacature bij de Boswachterij in het Amsterdamse Bos. Ik ken het Bos best goed. Tijdens het werk bij Politie Amstelveen kwam ik er met grote regelmaat en privé bezocht ik het Bos ook regelmatig. Maar wat houdt het nou in om boswachter te zijn?

Blauw groen

Dus vroeg ik een oriëntatiegesprek aan en had een geweldig gesprek. Deze baan zag ik wel zitten, maar ik schatte mijn kansen vrij klein in. Ik had een ‘blauwe’ achtergrond, dus het handhaven zou geen probleem zijn. Bloemetjes, plantjes, diertjes, daar wist ik eigenlijk niet zo heel veel van. Ik heb mijn vmbo-diploma behaald aan de land- en tuinbouw school. En toen het nummer 144 werd ingevoerd heb ik het certificaat Dierenpolitie behaald. Het groen, daar lag mijn nieuwe uitdaging.

Ik stelde een motivatiebrief en cv op en stuurde ze op. Twee weken later kreeg ik een uitnodiging voor een gesprek. Het gesprek verliep ontspannen, ik vertelde honderduit over waarom ik boswachter wilde worden. Met een goed gevoel ging ik weer richting huis. Enkele dagen later werd ik gebeld en een tweede gesprek volgde. Ook dit gesprek verliep goed. Na het weekend vertelden ze me dat ik mocht terugkomen voor een arbeidsvoorwaardengesprek. Bingo, ik werd aangenomen!

8 oktober 2018 was mijn eerste werkdag. Ik had inmiddels kennisgemaakt met de meeste collega's en kon gaan beginnen. De eerste week was ik voornamelijk bezig met het leren kennen van de organisatie en mijn spullen op orde brengen. De tweede week ging ik naar buiten om het Bos te leren kennen. De wegen kende ik al, maar wat staat er nou eigenlijk in zo’n bosperceel? Ik stortte me op de geschiedenis van het Amsterdamse Bos. Feiten zijn makkelijk te leren en vinden bezoekers tijdens excursies interessant.

Spannend

Tijdens ...
Doe dat nou niet...
26 juni 2018 om 09:40
Boswachtersweblog
Dode haan

Beste mensen, doe dat nou niet en neem gewoon de zorg voor je dieren op je. Je huisdieren in het Bos achterlaten betekent in vele gevallen een akelige dood.

Afgelopen vrijdag vond ik halverwege de ochtend een dode haan op een van de voetpaden. Zeker weten doe ik het natuurlijk niet maar het is zeer waarschijnlijk dat het dier in het Bos is achtergelaten omdat ie thuis te veel en te hard kukelde. Er is dan wel zat te eten voor hem in het Bos maar heeft u gedacht aan het gebrek aan beschutting? En aan de vos en aan de buizerd? Aan de veren die in een brede cirkel om de haan heen lagen was te zien dat de haan door een roofvogel geplukt was. Bij leven...

Drie konijnen

En onlangs zijn er in het Bos drie tamme konijnen aangetroffen. Gelukkig kon een collega van het Bos de dieren pakken en zijn ze overgedragen aan de dierenambulance.

Jonge katten.

Bij de pannenkoekenboerderij is het afgelopen weekend een mand achtergelaten met een poes en drie zeer jonge kittens. Een bezoekster heeft de mand met de kittens gevonden en ook deze dieren zijn overgedragen aan de dierenambulance. En dan moeten de vakanties nog beginnen...

Dus nogmaals; doe dat nou niet!

Boswachters in de Jordaan
13 mei 2018 om 08:21
Boswachtersweblog
nest

Enkele dagen terug kreeg de vroege morgen een onverwachte wending. De boswachterij werd gebeld door de politie. Dat gebeurt wel vaker maar nu vroegen zij onze expertise bij een melding die zij gekregen hadden. Het was echter niet in het Amsterdamse Bos maar in de Jordaan.

Het is altijd goed om samen te werken en onze werkzaamheden van die dag lieten het toe, dus Annemiek en ik naar de betreffende straat in de Jordaan. Het zou gaan om het volgende: de dag er voor had het milieuteam van de politie een melding gekregen van omwonenden dat er langs een gevel waaraan gewerkt gaat worden een steiger geplaatst is. Bij het plaatsen hiervan zou een oude klimop beschadigd zijn en vogelnesten bewust kapot zijn gemaakt. Er zou wel een flora en faunascan uitgevoerd zijn, wat verplicht is bij zulke werkzaamheden. Zeker in het broedseizoen. Mogelijk is deze scan onjuist uitgevoerd.

Verstoring

Uiteraard waren de collega’s van de politie samen met ons aanwezig. We spraken af dat we eerst een poosje zouden wachten en kijken of er bewegingen zouden zijn van vogels. Even verderop, enkele meters naast de steiger kwam een merel aanvliegen met zijn bek vol wormen die een naast gelegen struik invloog. Die heeft daar dus haar nest. Als men nu met machines de gevel gaat reinigen is er al sprake van een ongeoorloofde verstoring.

Vernield nest

Na een kwartiertje zijn we de steiger opgeklommen om tot aan de dakrand de klimop te inspecteren op kapotte en daardoor verlaten nesten. De steiger was vier verdiepingen hoog en zo’n 40 cm breed. Ik heb het niet op hoogtes dus na de tweede verdieping nam Annemiek het over. We zagen wat oude nesten die niet van dit voorjaar waren maar vlak voor we zouden stoppen met de inspectie werd er een nest gevonden die op zijn kop lag tussen de steiger en de gevel. Al vrij snel werd duidelijk dat het om een merelnest ging. Er lagen enkele eitjes naast, kapot en waar blaadjes aan kleefden. Dit komt door de weggelopen dooier, die vanwege het warme weer ...

Dumping
26 maart 2018 om 09:28
Boswachtersweblog
vaten

Nou, u heeft het vast al op AT5 en RTV Amstelveen gezien. Gisterenmorgen vroeg heb ik een vijftal vaten aangetroffen op de parkeerplaats bij het Groot Kinderbad. Bij het uitstappen rook ik direct een sterke chemische lucht waardoor de alarmbellen zijn gaan rinkelen.

Naar aanleiding van een melding op ons mobiele nummer ben ik daar gaan kijken en in de bosrand lagen inderdaad de vaten. Vanwege de chemische lucht die ik rook toen ik uitstapte heb ik direct een groot deel van de parkeerplaats afgezet en contact opgenomen met de meldkamer van de politie.

Brandweer

Helaas vinden we de laatste tijd opvallend veel drugsafval op deze parkeerplaats. Zoals zakken met aarde die dan vermengd is met resten van wietplanten. Een filter en wat slangen voor de bewatering, maar dit hebben we nog niet eerder meegemaakt.

Vanwege de chemische lucht is naast de politie ook de brandweer ook gekomen voor het doen van metingen. Nou wisten we al wel dat het chemisch was maar gelukkig bleek uit de metingen geen explosiegevaar.

De vaten waren aan de bovenkant afgeplakt met plastic folie en helaas zijn twee van de vaten gaan lekken. De inhoud, een dikke zwarte drab, is ook de bosgrond opgelopen.

In beslag genomen

De politie heeft besloten de vaten nader te willen onderzoeken. De politie heeft daarom een speciaal bedrijf laten komen die voor hen dit soort zaken veilig kan stellen en nader onderzoek kan doen. Ik maakte me wel wat zorgen over de grond die voor een stuk bedekt is met de drab. Maar het specialistische bedrijf heeft ook de grond afgestoken en meegenomen voor bemonstering.

Wat mij betreft mogen ze die gasten van hun bed lichten. Asociaal gedoe!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk
25 februari 2018 om 12:19
Boswachtersweblog
Aronskelk

Over een paar uur verzorg ik een excursie. Met als thema het vroege voorjaar. De zon schijnt uitbundig maar er is ook een gevoelstemperatuur van -7. Alles wat zou moeten groeien staat nog in de ruststand. Vanmorgen kwam ik al wel in veel bospercelen het nieuwe blad van de aronskelk tegen. Die heeft wel een erg aparte manier om voor het nageslacht te zorgen:

De bloemen geven geen nectar maar ontwikkelen een sterke geur waar insecten op afkomen. Op het grote schutblad en op de randen van de bloeiwijze produceert de plant een olieachtige substantie waar insectenpoten geen grip op hebben. En zo verdwijnen de insecten in de val. Maar; de insecten worden na ongeveer 24 uur weer vrij gelaten…

Kruisbestuiving

De vrouwelijke bloemen geven vervolgens een druppel kleverige vloeistof af. De insecten die in de val rondkruipen komen hiermee in aanraking. Hierdoor komt het stuifmeel dat deze insecten van een eerder bezoek aan een andere aronskelk hebben overgehouden op de vrouwelijke bloemen terecht, en de kruisbestuiving is een feit.

Weer vrij

Binnen die 24 uur vinden er een aantal veranderingen in de plant en bloeiwijze plaats. De kleverige uitscheiding op de vrouwelijke bloemen verdwijnt, de mannelijke bloemen komen tot rijping en werpen stuifmeel uit zodat dat op de insecten onder in de val terechtkomt. Het blijft kleven aan de insecten, omdat die besmeurd zijn met de eerdere kleverige vloeistof. Vervolgens verdwijnt ook de olie aan de binnenzijde van de val zodat de insecten naar buiten kunnen kruipen. En zeer waarschijnlijk op de geur van een nabij gelegen aronskelk af gaan.

Hoe doet die plant dat? Als je de plant, elke willekeurige plant ontleedt en onder microscoop legt zie je toch echt alleen maar vezels.

Boswachter voor de klas
12 december 2017 om 09:04
Boswachtersweblog
thumb_boswachterindeklas07

In de Boswinkel werkt momenteel stagiair Marko die een mooi project aan het ontwikkelen is; Boswachter voor de klas. Dit wordt ontwikkeld om het Bos en dus de natuur bekender bij scholen en bij de kinderen te maken.


Afgelopen donderdag hadden we de pilot op de St. Jozefschool te Amstelveen. Marko heeft in overleg met de school een mooie presentatie voor groep 5 en 6 gemaakt over de kringloop in de natuur, met als extra uitgelicht onderwerp de uilen die leven in Amsterdamse Bos.

Dood en leven

Aldus op pad, gewapend met opgezette dieren, tekeningen en allerlei spullen naar de school met Marko en Miriam, de begeleider van Marko.

Ik begon met een algemeen onderwerp van wat een boswachter nou eigenlijk doet. Verbazend hoe goed kinderen dat eigenlijk weten! Daarna wat gerichter op de presentatie ingegaan en verteld hoe de uilen leven, waar ze leven, welke soorten we hier hebben en wat ze eten. Daarmee natuurlijk de kringloop van prooi en prooidier behandeld.

Uitpluizen

Daarna kregen de kinderen pincetten, vergrootglazen, handschoenen en... enkele braakballen! Deze gingen de kinderen onder begeleiding van ons drieën uitpluizen.

We kijken alle drie terug op een geslaagde pilot. In januari gaan we nog naar een andere school en hopelijk gaat dit fenomeen doorwerken bij de andere scholen. Ook de kinderen vonden het erg geslaagd. Bij de nabespreking kregen we van één van de kinderen zelfs  de vraag of we niet elke donderdagmiddag konden komen.

Opmerkelijk
8 november 2017 om 09:03
Boswachtersweblog
Varkens

Tijdens excursies wordt me vaak gevraagd hoe je boswachter wordt. Kort gezegd door de opleiding Bos en Natuurbeheer te doen of het geluk hebben dat je het wereldje in “rolt”.

Dat laatste is mij overkomen en daar vertel ik graag iets meer over. Van kinds af aan en totdat ik op de leeftijd kwam dat beroepskeuze aan de orde kwam wilde ik twee dingen worden;  boer of boswachter. En geen van beide zou ooit lukken. In de familie is geen boerenbedrijf, een boerendochter met een enorme schuld werd me afgeraden en de opleiding tot boswachter zat toen voor mij aan de andere kant van het land.

Pathologie

Op aanraden van mijn neef Gerard ben ik uiteindelijk in de gezondheidszorg gaan werken. Via ziekenverzorger naar de opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige. Daarna begon het “inrollen” in andere beroepen waarbij de zorg rondom stoffelijk overschotten centraal stond. Zes jaar uitvaartverzorging, daarna enkele jaren als anatomisch preparateur bij het anatomisch laboratorium van de universiteit van Leiden en uiteindelijk als forensisch onderzoeker op de afdeling Pathologie van het NFI.

Dromen

Al met al heel boeiende beroepen. Met sommige collega’s uit die tijd heb ik nog steeds contact. Collega Job van het anatomisch lab is zelfs een zeer, zeer goede vriend geworden. In de tijd van de psychiatrie had ik al eens gesolliciteerd bij het bos. Ik werkte toen op een afdeling waarvan een collega de vrouw van één de boswachters was. Zij vertelde dat men hier een boswachter zocht. Ik had het sollicitatiegesprek nog in de barakken, die stonden bij wat nu de Uitkijk is. Ik werd toen niet aangenomen en mijn weg vervolgde zich richting het heden. In de tijd bij het NFI raakte ik toch weer in contact met het Bos, kennelijk op het juiste moment,  want inmiddels ben ik alweer bijna acht jaar boswachter.

En zo werd een droom uit m’n jeugd op een opmerkelijke manier toch werkelijkheid. Twee dromen eigenlijk, want inmiddels lopen er op m’n boerderijtje zeven paarden, wat kippen en twee blije ...

Eerste dag
29 september 2017 om 12:38
Boswachtersweblog
Olie

Zo, daar zijn we weer! Vakantie voorbij en vandaag weer begonnen in het bos. Nee, ben niet op reis geweest maar lekker thuis op de veluwe gebleven.

Het was wel weer eventjes een kwestie van de boel herpakken. Je moet weer van alles meenemen, van je lunch tot sleutels en vooral het goede humeur niet vergeten.

Koffie

Zal ik eerst de hond uitlaten of eerst een kop koffie? Ook voor de oude diensthond is het wel weer wennen, dus eerst maar uitlaten en een ronde te voet. Dat bleek wel een aardig idee want het wandelen in een schemerig, mistig en ontwakend bos deed mijn batterij wel goed. En als je weer terug bent op het beheerkantoor natuurlijk de onvermijdelijke stroom emails verwerken...

Zo glad als olie

Daarna het bos in. Kijken hoe het bos er bij ligt en of iedereen zich inmiddels aan de regels van het Bos houdt. Dat laatste is helaas nog niet het geval; zojuist kreeg ik de melding dat er acht vaten olie gedumpt zijn ter hoogte van de camping.

En ter attentie voor degene die onlangs nog reageerde op de blog Posten; het is dus niet zo dat de camping een toewijzing is om olie te dumpen. Het kan maar duidelijk zijn...