Weblog boswachter Pieter Rust - Pieter Rust

Weblog boswachter Pieter Rust - Pieter Rust

Dit weblog wordt geschreven door boswachter Pieter Rust. Hij vertelt tweewekelijks wat hij meemaakt in het Amsterdamse Bos.

Excursie met boswachter Pieter Rust

Je kunt op zijn ervaringen reageren via de knop, 'reageer' onder ieder bericht. Reacties worden een paar keer per week verwerkt. Dit betekent dat het even kan duren voor jouw reactie zichtbaar is.

Kijk hier voor meer informatie over de Boswachterij in het Amsterdamse Bos.

Doe dat nou niet...
26 juni 2018 om 09:40
Pieter Rust
Dode haan

Beste mensen, doe dat nou niet en neem gewoon de zorg voor je dieren op je. Je huisdieren in het Bos achterlaten betekent in vele gevallen een akelige dood.

Afgelopen vrijdag vond ik halverwege de ochtend een dode haan op een van de voetpaden. Zeker weten doe ik het natuurlijk niet maar het is zeer waarschijnlijk dat het dier in het Bos is achtergelaten omdat ie thuis te veel en te hard kukelde. Er is dan wel zat te eten voor hem in het Bos maar heeft u gedacht aan het gebrek aan beschutting? En aan de vos en aan de buizerd? Aan de veren die in een brede cirkel om de haan heen lagen was te zien dat de haan door een roofvogel geplukt was. Bij leven...

Drie konijnen

En onlangs zijn er in het Bos drie tamme konijnen aangetroffen. Gelukkig kon een collega van het Bos de dieren pakken en zijn ze overgedragen aan de dierenambulance.

Jonge katten.

Bij de pannenkoekenboerderij is het afgelopen weekend een mand achtergelaten met een poes en drie zeer jonge kittens. Een bezoekster heeft de mand met de kittens gevonden en ook deze dieren zijn overgedragen aan de dierenambulance. En dan moeten de vakanties nog beginnen...

Dus nogmaals; doe dat nou niet!

Boswachters in de Jordaan
13 mei 2018 om 08:21
Pieter Rust
nest

Enkele dagen terug kreeg de vroege morgen een onverwachte wending. De boswachterij werd gebeld door de politie. Dat gebeurt wel vaker maar nu vroegen zij onze expertise bij een melding die zij gekregen hadden. Het was echter niet in het Amsterdamse Bos maar in de Jordaan.

Het is altijd goed om samen te werken en onze werkzaamheden van die dag lieten het toe, dus Annemiek en ik naar de betreffende straat in de Jordaan. Het zou gaan om het volgende: de dag er voor had het milieuteam van de politie een melding gekregen van omwonenden dat er langs een gevel waaraan gewerkt gaat worden een steiger geplaatst is. Bij het plaatsen hiervan zou een oude klimop beschadigd zijn en vogelnesten bewust kapot zijn gemaakt. Er zou wel een flora en faunascan uitgevoerd zijn, wat verplicht is bij zulke werkzaamheden. Zeker in het broedseizoen. Mogelijk is deze scan onjuist uitgevoerd.

Verstoring

Uiteraard waren de collega’s van de politie samen met ons aanwezig. We spraken af dat we eerst een poosje zouden wachten en kijken of er bewegingen zouden zijn van vogels. Even verderop, enkele meters naast de steiger kwam een merel aanvliegen met zijn bek vol wormen die een naast gelegen struik invloog. Die heeft daar dus haar nest. Als men nu met machines de gevel gaat reinigen is er al sprake van een ongeoorloofde verstoring.

Vernield nest

Na een kwartiertje zijn we de steiger opgeklommen om tot aan de dakrand de klimop te inspecteren op kapotte en daardoor verlaten nesten. De steiger was vier verdiepingen hoog en zo’n 40 cm breed. Ik heb het niet op hoogtes dus na de tweede verdieping nam Annemiek het over. We zagen wat oude nesten die niet van dit voorjaar waren maar vlak voor we zouden stoppen met de inspectie werd er een nest gevonden die op zijn kop lag tussen de steiger en de gevel. Al vrij snel werd duidelijk dat het om een merelnest ging. Er lagen enkele eitjes naast, kapot en waar blaadjes aan kleefden. Dit komt door de weggelopen dooier, die vanwege het warme weer ...

Dumping
26 maart 2018 om 09:28
Pieter Rust
vaten

Nou, u heeft het vast al op AT5 en RTV Amstelveen gezien. Gisterenmorgen vroeg heb ik een vijftal vaten aangetroffen op de parkeerplaats bij het Groot Kinderbad. Bij het uitstappen rook ik direct een sterke chemische lucht waardoor de alarmbellen zijn gaan rinkelen.

Naar aanleiding van een melding op ons mobiele nummer ben ik daar gaan kijken en in de bosrand lagen inderdaad de vaten. Vanwege de chemische lucht die ik rook toen ik uitstapte heb ik direct een groot deel van de parkeerplaats afgezet en contact opgenomen met de meldkamer van de politie.

Brandweer

Helaas vinden we de laatste tijd opvallend veel drugsafval op deze parkeerplaats. Zoals zakken met aarde die dan vermengd is met resten van wietplanten. Een filter en wat slangen voor de bewatering, maar dit hebben we nog niet eerder meegemaakt.

Vanwege de chemische lucht is naast de politie ook de brandweer ook gekomen voor het doen van metingen. Nou wisten we al wel dat het chemisch was maar gelukkig bleek uit de metingen geen explosiegevaar.

De vaten waren aan de bovenkant afgeplakt met plastic folie en helaas zijn twee van de vaten gaan lekken. De inhoud, een dikke zwarte drab, is ook de bosgrond opgelopen.

In beslag genomen

De politie heeft besloten de vaten nader te willen onderzoeken. De politie heeft daarom een speciaal bedrijf laten komen die voor hen dit soort zaken veilig kan stellen en nader onderzoek kan doen. Ik maakte me wel wat zorgen over de grond die voor een stuk bedekt is met de drab. Maar het specialistische bedrijf heeft ook de grond afgestoken en meegenomen voor bemonstering.

Wat mij betreft mogen ze die gasten van hun bed lichten. Asociaal gedoe!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk
25 februari 2018 om 12:19
Pieter Rust
Aronskelk

Over een paar uur verzorg ik een excursie. Met als thema het vroege voorjaar. De zon schijnt uitbundig maar er is ook een gevoelstemperatuur van -7. Alles wat zou moeten groeien staat nog in de ruststand. Vanmorgen kwam ik al wel in veel bospercelen het nieuwe blad van de aronskelk tegen. Die heeft wel een erg aparte manier om voor het nageslacht te zorgen:

De bloemen geven geen nectar maar ontwikkelen een sterke geur waar insecten op afkomen. Op het grote schutblad en op de randen van de bloeiwijze produceert de plant een olieachtige substantie waar insectenpoten geen grip op hebben. En zo verdwijnen de insecten in de val. Maar; de insecten worden na ongeveer 24 uur weer vrij gelaten…

Kruisbestuiving

De vrouwelijke bloemen geven vervolgens een druppel kleverige vloeistof af. De insecten die in de val rondkruipen komen hiermee in aanraking. Hierdoor komt het stuifmeel dat deze insecten van een eerder bezoek aan een andere aronskelk hebben overgehouden op de vrouwelijke bloemen terecht, en de kruisbestuiving is een feit.

Weer vrij

Binnen die 24 uur vinden er een aantal veranderingen in de plant en bloeiwijze plaats. De kleverige uitscheiding op de vrouwelijke bloemen verdwijnt, de mannelijke bloemen komen tot rijping en werpen stuifmeel uit zodat dat op de insecten onder in de val terechtkomt. Het blijft kleven aan de insecten, omdat die besmeurd zijn met de eerdere kleverige vloeistof. Vervolgens verdwijnt ook de olie aan de binnenzijde van de val zodat de insecten naar buiten kunnen kruipen. En zeer waarschijnlijk op de geur van een nabij gelegen aronskelk af gaan.

Hoe doet die plant dat? Als je de plant, elke willekeurige plant ontleedt en onder microscoop legt zie je toch echt alleen maar vezels.

Boswachter voor de klas
12 december 2017 om 09:04
Pieter Rust
thumb_boswachterindeklas07

In de Boswinkel werkt momenteel stagiair Marko die een mooi project aan het ontwikkelen is; Boswachter voor de klas. Dit wordt ontwikkeld om het Bos en dus de natuur bekender bij scholen en bij de kinderen te maken.


Afgelopen donderdag hadden we de pilot op de St. Jozefschool te Amstelveen. Marko heeft in overleg met de school een mooie presentatie voor groep 5 en 6 gemaakt over de kringloop in de natuur, met als extra uitgelicht onderwerp de uilen die leven in Amsterdamse Bos.

Dood en leven

Aldus op pad, gewapend met opgezette dieren, tekeningen en allerlei spullen naar de school met Marko en Miriam, de begeleider van Marko.

Ik begon met een algemeen onderwerp van wat een boswachter nou eigenlijk doet. Verbazend hoe goed kinderen dat eigenlijk weten! Daarna wat gerichter op de presentatie ingegaan en verteld hoe de uilen leven, waar ze leven, welke soorten we hier hebben en wat ze eten. Daarmee natuurlijk de kringloop van prooi en prooidier behandeld.

Uitpluizen

Daarna kregen de kinderen pincetten, vergrootglazen, handschoenen en... enkele braakballen! Deze gingen de kinderen onder begeleiding van ons drieën uitpluizen.

We kijken alle drie terug op een geslaagde pilot. In januari gaan we nog naar een andere school en hopelijk gaat dit fenomeen doorwerken bij de andere scholen. Ook de kinderen vonden het erg geslaagd. Bij de nabespreking kregen we van één van de kinderen zelfs  de vraag of we niet elke donderdagmiddag konden komen.

Opmerkelijk
8 november 2017 om 09:03
Pieter Rust
Varkens

Tijdens excursies wordt me vaak gevraagd hoe je boswachter wordt. Kort gezegd door de opleiding Bos en Natuurbeheer te doen of het geluk hebben dat je het wereldje in “rolt”.

Dat laatste is mij overkomen en daar vertel ik graag iets meer over. Van kinds af aan en totdat ik op de leeftijd kwam dat beroepskeuze aan de orde kwam wilde ik twee dingen worden;  boer of boswachter. En geen van beide zou ooit lukken. In de familie is geen boerenbedrijf, een boerendochter met een enorme schuld werd me afgeraden en de opleiding tot boswachter zat toen voor mij aan de andere kant van het land.

Pathologie

Op aanraden van mijn neef Gerard ben ik uiteindelijk in de gezondheidszorg gaan werken. Via ziekenverzorger naar de opleiding tot psychiatrisch verpleegkundige. Daarna begon het “inrollen” in andere beroepen waarbij de zorg rondom stoffelijk overschotten centraal stond. Zes jaar uitvaartverzorging, daarna enkele jaren als anatomisch preparateur bij het anatomisch laboratorium van de universiteit van Leiden en uiteindelijk als forensisch onderzoeker op de afdeling Pathologie van het NFI.

Dromen

Al met al heel boeiende beroepen. Met sommige collega’s uit die tijd heb ik nog steeds contact. Collega Job van het anatomisch lab is zelfs een zeer, zeer goede vriend geworden. In de tijd van de psychiatrie had ik al eens gesolliciteerd bij het bos. Ik werkte toen op een afdeling waarvan een collega de vrouw van één de boswachters was. Zij vertelde dat men hier een boswachter zocht. Ik had het sollicitatiegesprek nog in de barakken, die stonden bij wat nu de Uitkijk is. Ik werd toen niet aangenomen en mijn weg vervolgde zich richting het heden. In de tijd bij het NFI raakte ik toch weer in contact met het Bos, kennelijk op het juiste moment,  want inmiddels ben ik alweer bijna acht jaar boswachter.

En zo werd een droom uit m’n jeugd op een opmerkelijke manier toch werkelijkheid. Twee dromen eigenlijk, want inmiddels lopen er op m’n boerderijtje zeven paarden, wat kippen en twee blije ...

Eerste dag
29 september 2017 om 12:38
Pieter Rust
Olie

Zo, daar zijn we weer! Vakantie voorbij en vandaag weer begonnen in het bos. Nee, ben niet op reis geweest maar lekker thuis op de veluwe gebleven.

Het was wel weer eventjes een kwestie van de boel herpakken. Je moet weer van alles meenemen, van je lunch tot sleutels en vooral het goede humeur niet vergeten.

Koffie

Zal ik eerst de hond uitlaten of eerst een kop koffie? Ook voor de oude diensthond is het wel weer wennen, dus eerst maar uitlaten en een ronde te voet. Dat bleek wel een aardig idee want het wandelen in een schemerig, mistig en ontwakend bos deed mijn batterij wel goed. En als je weer terug bent op het beheerkantoor natuurlijk de onvermijdelijke stroom emails verwerken...

Zo glad als olie

Daarna het bos in. Kijken hoe het bos er bij ligt en of iedereen zich inmiddels aan de regels van het Bos houdt. Dat laatste is helaas nog niet het geval; zojuist kreeg ik de melding dat er acht vaten olie gedumpt zijn ter hoogte van de camping.

En ter attentie voor degene die onlangs nog reageerde op de blog Posten; het is dus niet zo dat de camping een toewijzing is om olie te dumpen. Het kan maar duidelijk zijn...

Landloperij
1 augustus 2017 om 08:18
Pieter Rust
roemenen3

Ik kwam van de week in een boekje over markante lui de term landlopers tegen. Wat een mooi woord! Officieel betekent het dakloos rondzwerven. Valt een dag of wat struinen daar ook onder?

Dan ben ook ik schuldig. Moest direct denken aan mijn zwerftochten dwars door de Veluwe, nog voor ik er woonde. Een paar dagen over bos en hei. In de nacht wat dommelen tegen een boom. Met een brood, een pot pindakaas en een fles water in de rugzak maar kijken waar ik uitkwam.

Poldermodel

Deed ik vroeger als kind eigenlijk al. Ik hielp bij wat boeren maar als m'n pet niet lekker zat trok ik de polders in. Fiets tegen het hek en dwars door de polders. Nesten zoeken en op de rug naar de wolken kijken.

Vreemdelingenpolitie

Hier in het Bos hebben we toch ook geregeld landlopers. Een tijd terug zat in het noordelijk deel een man uit Slovenië. Verward prevelde hij vaak "I know it is not allowed but I'm still looking voor options. Zijn verwardheid nam gedurende de tijd toe en uiteindelijk was hij zo woest dat we hem met wapenstok en pepperspray op afstand moesten houden. Door de vreemdelingenpolitie is hij uiteindelijk op het vliegtuig gezet.

Struinen

En dan nog meneer Rabinowitz. Dat is niet zijn echte naam volgens zijn paspoort. Maar hij zegt zo te heten. Veel kan hij ons niet vertellen want de hele wereld zit achter hem aan. Ook hij struint door het bos maar houdt zich keurig aan de paden. In de zomer kletsen we zo nu en dan wat. In de winter zijn we wat alerter op hem.

Landlopers, stropers en veldwachters. Die vervlogen tijden zijn er dus gewoon nog. Alleen zijn nu de foto's in kleur.

Posten
14 juli 2017 om 09:50
Pieter Rust
postenjpg

Een paar dagen terug zat ik na een avondexcursie nog wat te denken. Thuis lokte ook wel aardig maar nog even in het nachtelijke bos zitten met een mok koffie ook.

Het sprong me in de gedachten dat ik al weer zeven jaar boswachter ben in het Amsterdamse Bos. En zeven jaar bij één werkgever is voor mij best wel lang. Met grote regelmaat raast er storm door het hoofd en ga ik weer ergens anders heen. Gewoon wat met de wind mee. Maar kennelijk is er iets in het Amsterdamse Bos wat me doet blijven.

Te gek

Boswachter zijn is natuurlijk een te gekke baan. Ook met nadelen, maar over het algemeen genomen is het natuurlijk top. Mensen noemen het bos wel eens een gouden kooi, maar ik ga echt geen 200 km per dag woon/werkverkeer aan als het werk niet leuk is! Voornaamste reden is het team waar ik in werk, de diversiteit en levendigheid van het bos.

Posten

Toen ik zo aan die mok koffie zat begon er een bosuil te krijsen. Die deed me denken aan het posten wat we tot nu toe gedaan hebben. We vermoedden een keer illegale visstroperij. Visstropers zijn vaak vroeg in de morgen op pad. Samen toen met Olav om drie uur in de nacht in een bosperceel gaan zitten op de plek waar we dachten dat er fuiken waren uitgezet. Zowel de vissers als wij vingen niks, maar toch.. Of ten tijde van de sneeuwklokjesroof...

Misselijk

We hadden toen een rooster gemaakt wie met wie en wanneer zou posten. Olav en ik weer samen. Tegen 23:00 uur reden we het bos in en verstopten de dienstauto onder een flinke taxusboom. Camouflagenet erover heen en afwachten. Ramen open of we iets zouden horen. We hebben ons misselijk gegeten aan pinda's, chocolade, koffie en mandarijnen met krentenbollen. Je fluistert wat, je dommelt wat en het is ook best spannend. Tegen twee uur in de nacht weer naar kantoor. Maar ook toen niets gevangen. De daders zijn de volgende avond wel op heterdaad betrapt en aangehouden.

Naakt

En wat te denken van de potloodventer ter hoogte van de Zonneweide. Na de melding in haast naar de ...

Tegenstelling
31 mei 2017 om 09:39
Pieter Rust
Zwaan

In de natuur zijn tal van tegenstellingen te zien en te ervaren. Sommigen zijn volstrekt logisch en trekken aan ons voorbij zonder dat we er misschien erg in hebben. Sommigen willen we misschien niet zien en weer andere tegenstellingen voltrekken zich meer verborgen.

Nu in deze tijd van het jaar is groei, bloei en afsterven goed te zien. Denk aan alle veldbloemen die nu opkomen. Tegelijkertijd zijn de bruine velden van stervend speenkruid en daslook (veroorzaker van de uienlucht in het bos!)  zichtbaar en maken ze plaats voor heksenkruid en geel nagelkruid.

Meldingen

Verder heb je natuurlijk drukte en verstilling in het bos, het ritme van dag en nacht en het spel van licht en schaduw. Soms komen er bij de boswachterij meldingen binnen die op een zonovergoten dag een schaduw werpen.

Dood

Zoals op de foto te zien is. Een dode zwaan, gestorven op de grens van land en water. Volgens de melder heeft een hond de zwaan uit het water geplukt en vervolgens dood gebeten. Toen wij ter plaatse kwamen stond er nog slechts een bedroefde vrouw die zich thuis voorgenomen had het zwanenkoppel met hun jongen te gaan fotograferen.

Niet mis

Enkele wetenswaardigheden over de zwaan, en hopelijk leest de eigenaar van de hond dit: Het is de grootste watervogel van het land, met maar liefst een spanwijdte van 2,40 meter. Zwanen beschermen terecht hun territorium. Het wijfje zit bijna 40 dagen op enkele eieren en de jongen blijven een jaar bij hun ouders en beschermen, bij onraad soms wat defensief, hun kroost.

Bovendien zijn volwassen zwanen partner voor het leven…

De dooier van de dageraad
5 mei 2017 om 11:40
Pieter Rust
thumb_bmp

Een tijdje terug schreef ik over de inventarisatie van de broedvogels in het Amsterdamse Bos. De boswachterij doet dit gedurende het broedseizoen in een aantal gebieden in het Bos. Soms met vrijwilligers, soms alleen.

Zo ook van de week toen ik een telling zou doen. Als om 04:15 de wekker gaat vraag ik me wel eens af waar ik aan begonnen ben. Maar als ik samen met het eerste licht aankom in het bos is het altijd weer de moeite waard.

Allerlei pluimage

Aangekomen op het beheerkantoor is het als eerste een druk op de knop waarop staat Zwarte Koffie, dan de sleutel van de dienstauto pakken en op weg. Tijdens het lopen is het een kwestie van goed luisteren, soms de verrekijker ter hand nemen en de gegevens invoeren middels een app. Alle vogels die zich laten horen, of bepaald gedrag

Niet zo warm

En eerlijk gezegd; van zanglijsters, merels en koolmezen wordt ik niet zo warm meer. Ondanks het feit dat ze een waardevolle functie en hun leventje hier hebben. Maar als je dan op een dode boom in alle ochtendkalmte van het bos ineens een bosuil ziet zitten, die al knipogend in het zonlicht zich zit te warmen, of de havik weer op zijn nest ziet zitten, of een ijsvogel voorbij ziet schieten ben je echt vergeten dat je zo vroeg er uit bent gegaan.

De foto is een toevallig samenspel van vroeg daglicht, zonnestralen en een bewogen telefoon...

Hemels
31 maart 2017 om 10:45
Pieter Rust
thumb_heaven

Gisteravond hoorde ik tijdens een lezing een paar leuke dingen. Het betrof onder andere een gedicht over de hemel. Niet zo zeer de hemel boven ons, maar dat we allemaal een stukje hemel in ons hebben, iets universeels (uit de ruimte dus). Sterrenstof en zo.

En dat de hemel overal is. In ons als mens, maar ook in de natuur. In de vogels, de zoogdieren, insecten. In de trand van alles is één, één is alles. Het gedicht sprak ook over de mol. Als het bovenstaande inderdaad zo is kan de mol zich diep onder de grond ook hemels voelen. Maar tot zo ver de filosofie...

Melding

Vanmorgen vroeg in alle realiteit op weg naar een melding; een bezoekster belde de boswachterij om te vertellen dat aan de overzijde van het kunstwerk Blauwe Zee een auto op het gras stond en er een vuur gestookt werd. Toen ik daar aankwam zag ik inderdaad een auto staan met Engels kenteken en enkele mensen zittend rondom een kampvuur.

Do we get a ticket for it?

Uiteraard sprak ik de mensen aan en vertelde hen dat ze op een paar punten toch wel aardig in overtreding waren. De reactie van de Engelsman: Oh shit, we didn't know. Good heavens.
Toch weer die hemel.